En toen had ik – geheel tegen mijn verwachting in – ineens een iPad! Ik kocht hem bijna twee weken geleden in een kleine Turkse telefoonwinkel in Amsterdam West nadat ik de advertentie van de winkel op Marktplaats had gezien. In mijn column van vorige week heb je hierover kunnen lezen. Deze week maak ik het verhaal af.

Vorige week las je dat ik mezelf kon verwennen met de meest uitgebreide iPad die er te krijgen is; de versie met 64 Gigabytes geheugen aan boord en daarnaast een 3G voorziening om onderweg altijd online te zijn. Op de dag dat ik de iPad kocht was het al te laat dus nam ik mijn prachtige nieuwe bezit de volgende dag mee naar kantoor in Amsterdam om tijdens de lunchpauze een data-abonnement af te sluiten bij een van de bekende telecom winkels aan de overkant van de straat. Ik wist één ding zeker, en dat was dat ik absoluut niet bij T-mobile zou aankloppen voor mijn nieuwe abonnement. Mijn ervaring met dat bedrijf en de kwaliteit van hun netwerk waren de afgelopen maanden, sinds mijn verhuizing naar Amsterdam IJburg dermate slecht, dat ik de vier abonnementen die wij in ons gezin hebben inmiddels had opgezegd en mezelf verdere T-mobile ellende wilde besparen. Ik ben de T-mobile zaak dus snel voorbijgelopen en bij de Vodafone shop naar binnen gegaan.

In de winkel kwam ik tot een merkwaardige ontdekking. De iPad maakt voor mobiel internet gebruik van een zogenaamde micro SIM kaart. Dit is het kleine nieuwe broertje van de bekende en aloude SIM kaartjes die momenteel in alle telefoons zitten. Omdat de iPad nog niet in Nederland verkrijgbaar is en daarnaast ook nog geen enkel ander toestel dat van die micro SIM’s gebruik maakt, worden deze kaartjes in Nederland nog helemaal niet verkocht! Gelukkig vertelde de vriendelijke en meedenkende Vodafone verkoper dat ik gewoon een grote SIM kon gebruiken als ik die zou verkleinen tot het formaat van een micro SIM. Hoe dan? vroeg ik. Gewoon met een scherpe schaar! zei de verkoper. Werkt dat dan wel? vroeg ik weer. Ja hoor, zei hij, de contactjes op micro SIM’s zitten op precies dezelfde plaats als op een normale SIM, dus dat werkt prima! Ik bedankte hem vriendelijk, sloot het eenjarig contract af en verliet met mijn gloednieuw dual SIM abonnement de winkel. Het abonnement kost me trouwens 30 Euro per maand en daarvoor heb ik twee SIM’s gekregen, een USB dongel voor gebruik met mijn MacBook en mag ik elke maand tot 2 Gigabytes downloaden met een snelheid van 7,2 Megabit per seconde. Best rap. Als ik mijn limiet heb bereikt ga ik niet méér betalen maar zakt de snelheid terug naar 128 Kilobit per seconde. Da’s best traag, maar ik blijf wel online en mailtjes checken kan dan nog goed.

Thuis aangekomen ben ik direct gaan klussen. Met het bij de iPad geleverde prikkertje (zoals ook bij de iPhone wordt meegeleverd) heb ik het kleine aluminium micro SIM houdertje uit de iPad geduwd en heb ik een van beide SIM’s heel voorzichtig op maat geknipt. Met een nagelvijltje heb ik de randjes nog even netjes glad gevijld. Het was een preciesiewerkje maar het bleek erg makkelijk om met een goede schaar het SIM kaartje klein te knippen. Wat nog wat extra hielp was een beschrijving die ik op internet had gevonden waarin werd uitgelegd hoe ik precies moest knippen. Het was vooral belangrijk om niet door de metalen contactjes te knippen en de contactjes door de juiste vorm te knippen goed op het resulterende kaartje te positioneren. Toen de SIM, die nu door mijn toedoen een micro SIMmetje was geworden perfect in het houdertje paste heb ik hem in de iPad geschoven en heb ik de iPad (die ik natuurlijk vooraf wel even had uitgedaan) weer aangezet.

Het was meteen bingo. Nadat de iPad was ingeschakeld kwam een toetsenbordje te voorschijn om de SIM te ontgrendelen. Vier keer een 0 en in de linker bovenhoek van het scherm verschenen toen al snel vier staafjes en de 3G aanduiding. Mijn iPad was online! Yes!

Ik heb er nu een gewoonte van gemaakt om WiFi op mijn iPad altijd ingeschakeld te laten. Hierdoor schakelt de iPad automatisch over op het draadloze netwerk dat ik in mijn huis heb. Zodra ik buiten het bereik van mijn WiFi netwerk ben neemt 3G het over en werk ik via het datanetwerk van Vodafone. Ik heb mijn iPad nu 9 dagen en ik heb in totaal (dus zenden en ontvangen) nog maar 75,7 Megabytes van mijn databundel verbruikt. Met dit gemiddelde zou ik mijn iPad theoretisch 238 dagen per maand kunnen gebruiken voordat ik door mijn bundel van 2 Gigabytes heen ben. Je zou ook kunnen zeggen dat ik ruim 64 Megabytes per dag mag gebruiken om die 2 Gb precies in een maand op te maken. Op dit moment lijkt dat allemaal dus ruim voldoende.

Mijn iPad is nu helemaal klaar voor gebruik. Deze tekst type ik op het terras achter onze woning. Het is al laat, het is donker en er brandt een olielamp op de tafel voor me. Ik bevind me binnen het bereik van mijn WiFi router dus ik verbruik geen bit van mijn Vodafone databundel. Af en toe komt er een mailtje binnen. Ik heb de afgelopen dagen een aantal nuttige Apps op mijn iPad gezet en ik overweeg een NRC abonnement te nemen. De iPad App van Wired magazine is fenomenabel en illustreert wat mij betreft perfect de toekomst van online publishing. Ik mis een rekenmachine App op de iPad en vraag me af waarom Apple die heeft weggelaten. Binnenkort maar eens snuffelen in de App Store. Ik neem mijn iPad iedere dag mee naar mijn werk. Ik ontvang de Email van mijn werk er zelfs op want de iPad werkt perfect met Microsoft Exchange. Je had mijn collega’s moeten zien kijken! Ik ben bijna zo ver dat ik zonder me opgelaten te voelen in de tram mijn iPad uit mijn tas durf te halen om even wat te lezen. Ik ben nu nog een van de weinigen met dit mooie apparaat maar dat duurt niet lang meer!