Gisteren nog, aan de lunchtafel op het bedrijf waar ik werk werd duidelijk dat zelfs de collega’s die typisch in de categorie “gebruikers” vallen en van technologie of gadgets niets willen weten, nu geanimeerd praten over de voors en tegens van de iPad en waarom hun volgende notebook zeker een MacBook gaat worden. Door het succes van de producten, niet in de laatste plaats door het prachtige design en de geweldige marketingforce van Apple dringt het merk steeds verder door in het bewustzijn van zo’n beetje iedereen. Apple is steeds meer een reële optie geworden als er thuis een nieuwe computer nodig is.

Het valt me ook vaker op dat op televisie en in films in het ruime merendeel van de situaties als er een computer in beeld verschijnt, dit een Mac is. Grappig is het dat het Apple-logo soms met een stickertje wordt afgeplakt. Blijkbaar heeft de producent in dat geval geen sponsorbijdrage van Apple weten los te peuteren maar vanwege esthetica en het mooie plaatje de MacBook toch maar niet vervangen door een PC of gewone notebook!

Het is nu december 2010 en de geruchten zijn de afgelopen tijd weer flink opgelaaid. Zo zou er in januari al een nieuwe iPad door Apple worden aangekondigd en kan het ook niet lang meer duren totdat een nieuwe en verbeterde iPhone op de markt zal verschijnen. Iedereen weet van de toestand rond de antenne-problemen van de iPhone 4, nogal opgeblazen allemaal maar dat er iets mis is, dat is zeker. Ik heb er zelf een en ook ik merk dat ik veel vaker “Geen service” in mijn schermpje zie sinds ik mijn 3G aan mijn zoon heb gegeven en mijn T-mobile abonnement heb verlengd om een iPhone 4 te kunnen bemachtigen. Ik ben er zelfs al aan gewend geraakt moet ik zeggen en ik vind het nu niet eens zo erg meer als in het begin. Laat ik maar niet uitweiden over hoe je dit zou kunnen interpreteren.

De iPad was (en is nog steeds) voor mij de absolute topper van het jaar. Het is niet alleen een prachtig ding maar voor mij een van de meest functionele apparaten ooit. Ik kocht hem al voor de officiële introductie in Nederland (voor een belachelijk hoog bedrag) en zou wel zien wat ik er allemaal mee zou gaan doen. Op dit moment heeft de iPad echter mijn MacBook naar een goede tweede plaats verdrongen en is hij “onlosmakelijk met mij verbonden”. Ik gebruik hem voor alles waarvoor je hem kunt gebruiken. Weliswaar voor het ene wat meer dan het andere maar hij is altijd bij mij in de buurt, ik neem hem overal mee naar toe en ik wil niet meer zonder. De enkele minpuntjes zullen ongetwijfeld in de nieuwe iPad worden weggewerkt (die koop ik uiteraard ook weer meteen). Ik hoop op een beter scherm, het retina display liefst, net als op de iPhone 4 maar dan wel graag in een matte variant om die vervelende spiegeling te voorkomen. Ik lees veel op de iPad en vind dat glimmende scherm vrij hinderlijk. Vaak moet ik door het spiegelbeeld van mijn eigen kop de tekst zien te ontwaren. Een of twee camera’s zou ik ook erg op prijs stellen, vooral om foto’s te kunnen maken maar ook om te Skypen of te Facetimen (idee voor een nieuw werkwoord?) Een USB-aansluiting lijkt me ook wel handig hoewel ik het adaptertje dat ik voor mijn iPad heb gekocht misschien maar twee keer heb gebruikt. Ik vind verder dat Apple wat meer toeters en bellen in de iOS-software zou mogen inbouwen. Zo zou ik vooral graag een App-overstijgend bestandsbeheer willen hebben, bestanden via WiFi en Bluetooth makkelijk van A naar B willen oversturen en het geluid waarmee een nieuwe Email wordt aangekondigd nou eindelijk zelf eens kunnen aanpassen!

2011 Zou wat mij betreft in elk geval het jaar van de doorbraak van het elektronische boek moeten worden. Door de chaos in de eBook-wereld met al die verschillende en niet uitwisselbare formaten, beveiligingen, winkels en betaalmethoden zie ik door de bomen het bos niet meer. Wat ik, en ik denk wij iPad-bezitters allemaal willen is heel simpel. We willen op onze iPad de standaard boekenlees-App iBooks gebruiken en in principe alle boeken die verschijnen direct eenvoudig kunnen kopen in ongeacht welke winkel (maar uiteraard het liefst in de Apple boekenwinkel “achter” onze virtuele boekenkast . We willen ze makkelijk kunnen betalen met creditcard of op de iPad geïntegreerde iDeal functie of App (die ook nog niet bestaat), ze downloaden en lekker lezen. De internationale ingewikkelde boeken-, rechten- en uitgeverspolitiek houdt de boel momenteel vreselijk tegen. Vanochtend las ik in het Parool nog een artikel over het nieuwe boek van de Amerikaanse schrijver David Vann. Het sprak me erg aan en als ik het had gekund had ik meteen mijn iPad gepakt en het boek gekocht. Ik weet echter zeker dat dat nog steeds niet mogelijk is dus ik bespaarde me de moeite. Een negatief bijeffect van deze situatie is dat ik (en ik niet alleen) ondertussen aardig bedreven ben geworden in het zoeken en vinden van prima onbeveiligde kopieën van eBooks in het ePub formaat op nieuwsgroepen. Je zult je er over verbazen hoeveel daar al beschikbaar is. Zo kwam ik laatst een bestand tegen met daarin meer dan tienduizend (!) Amerikaanse eBooks, waaronder het volledige oeuvre van Stephen King! Lijkt me geen leuke situatie voor de schrijvers en de uitgevers, dus jongens ….. kom op!

Wat staat er nog meer op stapel volgend jaar? Een nieuwe versie “Lion” van OSX (altijd leuk zo’n nieuw roofdier), de App Store voor Mac’s (gaat dat nu werkelijk iets toevoegen?), een nieuwe lijn MacBooks (hopelijk volledig disk-loos), iMac’s met aanraak-scherm (yes please, cool!), de nieuwe AppleTV verkrijgbaar in Nederland (wanneer kunnen wij Nederlanders nu eens TV shows en films huren via de AppleTV?) en daarnaast vast nog wel wat andere nu nog onbekende verbeteringen, veranderingen of verrassingen. Ik hoop dat we dit allemaal weer in goede gezondheid en geluk samen gaan meemaken. Ik verheug me er in ieder geval op!

Iedereen een heel mooi en gezond 2011 toegewenst!

Erik Nieuwenhuis

Ik ben een Apple fanboy, dat weet ik van mezelf en daar schaam ik me ook niet voor. Apple fanboys hebben zoals bekend (het lijkt wel aangeboren) de onbedwingbare neiging om alles van Apple geweldig en schitterend te vinden en hetgeen wat minder is goed te praten of op zijn minst toe te wijden aan een nog niet onthulde (maar ongetwijfeld wereldveranderende) strategie of visie van het bijna Goddelijke bedrijf uit Cupertino. Zo ook deze fanboy, er is met mij niet normaal over Apple te praten. Toch heeft Apple in mijn ogen een vette blunder gemaakt met de laatste IOS 4 update. Sinds ik deze update op mijn iPhone 3G heb geïnstalleerd is er namelijk niet fatsoenlijk meer mee te werken. Hij is zo traag geworden als dikke stroop tegen een heuvel op!

Ik ben niet de enige getroffen iPhone bezitter. Ook mijn vrouw, collega’s en anderen in mijn kennissenkring hebben precies hetzelfde probleem. Een typisch voorbeeld van de nieuwe traagheid is bijvoorbeeld dat het scherm enkele seconden zwart blijft nadat je op de aan en uit knop hebt gedrukt. Soms denk ik dat ik niet goed op het knopje heb geduwd en dan druk ik nog een keer maar dan gaat ie uiteindelijk toch aan, … en meteen weer uit! Soms gaat hij wel direct aan maar werkt het ontgrendelschuifje niet, je kan dan schuiven tot je een ons weegt maar pas na enkele seconden beweegt hij en kun je de iPhone gebruiken. Dit gebeurt zelfs als je gebeld wordt, waarmee het aannemen van een telefoongesprek een frustrerende handeling wordt. Ben ik nog op tijd? Als ik nu de agenda start, zie ik eerst oude informatie staan, dan verdwijnt alles (alsof mijn agenda leeg is) en verschijnen pas na enkele lange secondes mijn afspraken. Als ik een SMS wil maken moet ik eerst vier seconden naar een grijs leeg scherm kijken voordat ik kan beginnen. Ook kan de iPhone mijn typesnelheid soms nauwelijks bijhouden en ik ben nog wel een vrij trage typist. Voor het eerst lijkt het alsof er ‘iets op de achtergrond’ bezig is dat alle aandacht vraagt, waarop de App waarmee je wil werken moet wachten. Dit typische verschijnsel is iets dat Windows gebruikers maar al te goed kennen maar tot nu toe vreemd was op Apple computers. Best wel een afgang dat dit nu ook op de iPhone gebeurt, alsof we terug in de tijd gaan. Deze vreemde traagheid in bijna alle Apps is nieuw. Vóór de IOS 4 update werkte mijn iPhone naar alle tevredenheid, na de update is hij zo verschrikkelijk en belachelijk traag geworden dat ik hem al een paar keer tegen een muur kapot heb willen smijten. Niet gedaan natuurlijk want ik heb een prima ontwikkelde beheersing, maar de aandrang komt wel in me op!

Apple onderscheidt zich van andere bedrijven door altijd vanuit een visie tot een oplossing en een product te komen. De beleving van gebruikers staat daarbij bij Apple hoog in het vaandel. Het is niet het product dat op de voorgrond staat maar het beeld dat wordt geschetst van het gebruik ervan, van het gevoel om een Mac, een iPod of iPhone te gebruiken. Ook nu, met de prachtige iPad, is het opnieuw de totaal nieuwe gebruikservaring die dit apparaat zo bijzonder en grensverleggend maakt en daarom een succes. Het is om deze reden dat ik totaal verbijsterd ben over de lakse, tamelijk arrogante en klant-onvriendelijke wijze waarop Apple het IOS 4 en iPhone 3G probleem tot nu toe negeert en hierover geen enkele informatie of openheid geeft. Het feit dat iedereen met een iPhone 3G die ik ken het probleem heeft en er honderden berichten op internet zijn gepost over het traagheidsverschijnsel geeft aan dat het probleem er wel degelijk is. Apple hult zich echter tot nu toe in stilzwijgen.

Wat verwacht ik van Apple? Simpel, … openheid. Ik verwacht bijvoorbeeld zoiets als de volgende tekst op hun website:

“Beste iPhone gebruikers. Inmiddels hebben ons honderden berichten bereikt dat de onlangs door ons vrijgegeven IOS 4 update voor vele iPhone 3G gebruikers tot problemen heeft geleid. De update lijkt voor veel gebruikers een onacceptabele achteruitgang van de snelheid van hun iPhone 3 tot gevolg te hebben. Wij bieden iedereen die tegen dit verschijnsel is aangelopen onze verontschuldigingen aan. Inmiddels zijn wij bezig om voor u een oplossing te vinden. Wij verwachten in de loop van augustus een nieuwe software-update voor uw iPhone gereed te hebben waarin het probleem is opgelost.”

Hoe makkelijk is het om dit op de site te zetten? Wat zou er op tegen zijn? Slechte pers? Die is er nu ook al. Boze aandeelhouders? Ik denk dat aandeelhouders bozer worden om ontevreden klanten en slechte pers. Wij, klanten en Apple liefhebbers zijn ook niet gek. Fouten zijn er om opgelost te worden en niemand maakt nu eenmaal nooit fouten. Ook Apple niet (kijk maar naar dat ongelukkige antenne-ontwerp van de iPhone 4) maar om fouten laten fanboys hun merk niet vallen. Misschien wel om arrogant gedrag of wanneer ze worden genegeerd of voor dom gehouden. Dus …

Doe even eerlijk Apple, zeg dat er een probleem is dat jullie zo snel mogelijk gaan oplossen. Zet binnenkort even een IOS update klaar waarin de bug is opgelost, doe niet net alsof de wereld gek is (want de wereld krijgt uiteindelijk toch altijd gelijk, dus die wil je niet tegen je hebben) en ga gewoon door met het maken van geweldige software en apparatuur. En ja, ontwerp dus ook maar een betere antenne voor in de nieuwe iPhone 5. Misschien maar niet twee jaar wachten dit keer.

Ik zit voor onze gehuurde caravan in de buurt van Aigues-Mortes in Zuid Frankrijk, ik heb mijn iPad op schoot, de tekstverwerkings App ‘Pages’ geopend en …

… Ik denk even terug aan vorige week, toen we midden in Clermont-Ferrand tot de ontdekking kwamen dat we de reserveringspapieren van ons overnachtingshotel waren vergeten. Gelukkig had ik mijn iPad 3G onder handbereik, was de verbinding met internet snel gemaakt en had ik het bevestigingsmailtje gevonden waarin het adres stond. In de ‘Kaarten’ App ontdekten we dat we al heel dichtbij waren en niet veel later reden we de parkeergarage van het hotel binnen. In het hotel was wifi beschikbaar dus heb ik ‘s avonds nog even mijn mail gecheckt, de weersverwachting voor de volgende dag bekeken met ‘WeatherPro HD’ en de zaterdageditie van NRC gedownload om de volgende dag op de camping te lezen. ‘s Avonds in het hotelbed heb ik in de ‘Kindle’ App op mijn iPad nog een hoofdstuk gelezen uit het Eboek ‘The Passage’ van Justin Cronin dat ik voor ons vertrek bij Amazon had gekocht.

Reacties
Ik heb mijn iPad de afgelopen weken aan veel mensen laten zien en gedemonstreerd. Het is me opgevallen dat iedereen enorm geïnteresseerd is in de iPad en onder de indruk is van het mooie apparaat. De gemakkelijke bediening en het prachtige heldere scherm vallen het meeste op. Ik heb vaak de opmerking gehoord dat het eigenlijk een grote iPhone is en veel mensen vergelijken de iPad nog met een laptop en zien de toegevoegde waarde niet meteen. Als ze dan even met de tablet werken, ik ze laat zien wat je er mee kunt doen, ze vertel dat je niks hoeft op te starten of open te klappen en dat je meteen online bent zodra je de Home-knop hebt ingedrukt, begint het ze langzaam te dagen. Ik denk in het algemeen dat mensen die van gadgets houden meteen een klik hebben met de iPad en vanzelf meegaan in de visie die Apple met dit apparaat vorm heeft gegeven. Andere, meer behoudende types moeten echt worden overtuigd, moeten voelen en beleven wat je met een iPad kunt doen en dan nog zal lang niet iedereen deze nieuwe manier van computergebruik direct appreciëren.

My Precious!
De iPad heeft mijn verwachtingen bijna helemaal waargemaakt. Ik vind het apparaat werkelijk schitterend. Hij is lekker snel, wel iets zwaarder dan ik had gedacht en wat glad om in één hand vast te houden maar over het algemeen vind ik het een genot om de iPad te gebruiken. Het is een verademing om je geen zorgen meer te hoeven maken over een snel leeglopende batterij. De iPad houdt het werkelijk meer dan tien uur (!) uit op een volle batterijlading. Wat ik heel erg jammer vind is dat Apple de videocamera uit het ontwerp heeft weggelaten. Van die beslissing snap ik werkelijk helemaal geen snars. Wat was het leuk geweest om via Skype of de nieuwe Apple ‘FaceTime’ App een videochat te kunnen doen. Ik mis op de iPad ook veel meer dan op de iPhone de mogelijkheid om meerdere programma’s tegelijk te kunnen gebruiken. Omdat de iPad een echte werk- en doe computer is, komt het vaak voor dat je met meerdere dingen tegelijk bezig wilt zijn (ik zou nu, tijdens het schrijven van deze tekst bijvoorbeeld best even het nieuwe fantastische album ‘Bionic’ van Christina Aguilera willen starten). Ik kijk daarom rijkhalzend uit naar de IOS update voor de iPad met multitasking ondersteuning die ergens in het najaar gaat verschijnen. Ten slotte vind ik het raar en vervelend dat ik nog geen recente boeken kan kopen via de iBook Store van Apple, een slechte timing wat mij betreft.

Accessoires
Ik heb een paar dagen geleden in een Apple winkel in Montpellier de officiële Apple iPad beschermhoes gekocht. Het is een soort envelloppe waar je de iPad inschuift en die je kostbare hebbeding volledig omsluit. Het materiaal is een soort stevig maar licht rubber dat stroef aanvoelt. Met een flap die je helemaal naar achter kunt klappen of kunt sluiten als een boek, bescherm je het beeldscherm. Het voordeel van de nauw aansluitende hoes is dat je iPad rondom beschermd is maar toch slank blijft. Door het stroeve oppervlak blijft de iPad makkelijk liggen op je schoot en glijdt hij ook niet snel uit je handen. Door de flap in een handige uitsparing aan de achterkant te steken kun je je iPad in een hoek op tafel voor je leggen om comfortabel een tekst te typen. Leuk detail: er zit een mooi Apple logo op de voorkant. Een tweede aankoop in dezelfde winkel was de ‘iPad camera connection kit’, een setje van twee witte blokjes die je op de connector van de iPad kunt aansluiten. Met het ene blokje, voorzien van een gleufje voor een SD geheugenkaartje, kun je foto’s op je iPad importeren. Met het andere blokje, waar een standaard USB aansluiting op zit, kun je een camera of ander USB apparaat op je iPad aansluiten. Ook om foto’s te importeren of een toetsenbord aan te sluiten, misschien werkt een USB camera ook wel, dat moet ik nog uitproberen.

Magazines
Het lezen van magazines op de iPad is een geweldige ervaring. Je zou eens naar de ‘Wired’ App moeten kijken. In deze App koop en download je makkelijk de nieuwste edities van het bekende gelijknamige Amerikaanse tijdschrift. Je krijgt voor minder geld het volledige tijdschrift dat ook in de winkel ligt maar er is een verschil. De iPad editie bevat allerlei leuke interactieve extra’s die het ‘blad’ zoveel leuker maken. Filmpjes, muziek, bewegende 3D illustraties en nog veel meer. Wired illustreert op verpletterende wijze wat de iPad allemaal mogelijk maakt en ik hoop dat de Nederlandse tijdschriften die binnenkort via de ‘AKO’ App te downloaden zijn van vergelijkbare kwaliteit zijn. Ik denk werkelijk dat ik – wanneer al mijn favoriete tijdschriften in electronische vorm voor de iPad beschikbaar zijn – nooit meer een papieren exemplaar zal kopen.

Nummer één
Ik heb gemerkt dat ik mijn MacBook de laatste weken nog maar weinig gebruik. Als ik iets wil doen op een computer denk ik eerst aan mijn iPad. Pas wanneer ik iets wil dat niet kan op de iPad, loop ik naar mijn iMac of haal ik mijn MacBook te voorschijn. Ik merk dat ik me al licht begin te irriteren aan de opstarttijd van die (veel te grote) schootcomputer, dat wachten vind ik eigenlijk niet meer van deze tijd. De iPad laat wat mij betreft op onnavolgbare wijze aan de wereld zien dat het allemaal en alleen maar gaat om de applicaties, de inhoud, de beleving, het gemak en de eenvoud van bediening en het gevoel dat je computer er is om je de dingen te laten doen die je wilt doen, zonder onbegrijpelijk en onnodig gedoe eromheen.

Voor mij is de iPad met stip op nummer één binnengekomen en ik verwacht dat hij daar nog heel lang zal blijven staan.

Vorige week las je dat ik mezelf kon verwennen met de meest uitgebreide iPad die er te krijgen is; de versie met 64 Gigabytes geheugen aan boord en daarnaast een 3G voorziening om onderweg altijd online te zijn. Op de dag dat ik de iPad kocht was het al te laat dus nam ik mijn prachtige nieuwe bezit de volgende dag mee naar kantoor in Amsterdam om tijdens de lunchpauze een data-abonnement af te sluiten bij een van de bekende telecom winkels aan de overkant van de straat. Ik wist één ding zeker, en dat was dat ik absoluut niet bij T-mobile zou aankloppen voor mijn nieuwe abonnement. Mijn ervaring met dat bedrijf en de kwaliteit van hun netwerk waren de afgelopen maanden, sinds mijn verhuizing naar Amsterdam IJburg dermate slecht, dat ik de vier abonnementen die wij in ons gezin hebben inmiddels had opgezegd en mezelf verdere T-mobile ellende wilde besparen. Ik ben de T-mobile zaak dus snel voorbijgelopen en bij de Vodafone shop naar binnen gegaan.

In de winkel kwam ik tot een merkwaardige ontdekking. De iPad maakt voor mobiel internet gebruik van een zogenaamde micro SIM kaart. Dit is het kleine nieuwe broertje van de bekende en aloude SIM kaartjes die momenteel in alle telefoons zitten. Omdat de iPad nog niet in Nederland verkrijgbaar is en daarnaast ook nog geen enkel ander toestel dat van die micro SIM’s gebruik maakt, worden deze kaartjes in Nederland nog helemaal niet verkocht! Gelukkig vertelde de vriendelijke en meedenkende Vodafone verkoper dat ik gewoon een grote SIM kon gebruiken als ik die zou verkleinen tot het formaat van een micro SIM. Hoe dan? vroeg ik. Gewoon met een scherpe schaar! zei de verkoper. Werkt dat dan wel? vroeg ik weer. Ja hoor, zei hij, de contactjes op micro SIM’s zitten op precies dezelfde plaats als op een normale SIM, dus dat werkt prima! Ik bedankte hem vriendelijk, sloot het eenjarig contract af en verliet met mijn gloednieuw dual SIM abonnement de winkel. Het abonnement kost me trouwens 30 Euro per maand en daarvoor heb ik twee SIM’s gekregen, een USB dongel voor gebruik met mijn MacBook en mag ik elke maand tot 2 Gigabytes downloaden met een snelheid van 7,2 Megabit per seconde. Best rap. Als ik mijn limiet heb bereikt ga ik niet méér betalen maar zakt de snelheid terug naar 128 Kilobit per seconde. Da’s best traag, maar ik blijf wel online en mailtjes checken kan dan nog goed.

Thuis aangekomen ben ik direct gaan klussen. Met het bij de iPad geleverde prikkertje (zoals ook bij de iPhone wordt meegeleverd) heb ik het kleine aluminium micro SIM houdertje uit de iPad geduwd en heb ik een van beide SIM’s heel voorzichtig op maat geknipt. Met een nagelvijltje heb ik de randjes nog even netjes glad gevijld. Het was een preciesiewerkje maar het bleek erg makkelijk om met een goede schaar het SIM kaartje klein te knippen. Wat nog wat extra hielp was een beschrijving die ik op internet had gevonden waarin werd uitgelegd hoe ik precies moest knippen. Het was vooral belangrijk om niet door de metalen contactjes te knippen en de contactjes door de juiste vorm te knippen goed op het resulterende kaartje te positioneren. Toen de SIM, die nu door mijn toedoen een micro SIMmetje was geworden perfect in het houdertje paste heb ik hem in de iPad geschoven en heb ik de iPad (die ik natuurlijk vooraf wel even had uitgedaan) weer aangezet.

Het was meteen bingo. Nadat de iPad was ingeschakeld kwam een toetsenbordje te voorschijn om de SIM te ontgrendelen. Vier keer een 0 en in de linker bovenhoek van het scherm verschenen toen al snel vier staafjes en de 3G aanduiding. Mijn iPad was online! Yes!

Ik heb er nu een gewoonte van gemaakt om WiFi op mijn iPad altijd ingeschakeld te laten. Hierdoor schakelt de iPad automatisch over op het draadloze netwerk dat ik in mijn huis heb. Zodra ik buiten het bereik van mijn WiFi netwerk ben neemt 3G het over en werk ik via het datanetwerk van Vodafone. Ik heb mijn iPad nu 9 dagen en ik heb in totaal (dus zenden en ontvangen) nog maar 75,7 Megabytes van mijn databundel verbruikt. Met dit gemiddelde zou ik mijn iPad theoretisch 238 dagen per maand kunnen gebruiken voordat ik door mijn bundel van 2 Gigabytes heen ben. Je zou ook kunnen zeggen dat ik ruim 64 Megabytes per dag mag gebruiken om die 2 Gb precies in een maand op te maken. Op dit moment lijkt dat allemaal dus ruim voldoende.

Mijn iPad is nu helemaal klaar voor gebruik. Deze tekst type ik op het terras achter onze woning. Het is al laat, het is donker en er brandt een olielamp op de tafel voor me. Ik bevind me binnen het bereik van mijn WiFi router dus ik verbruik geen bit van mijn Vodafone databundel. Af en toe komt er een mailtje binnen. Ik heb de afgelopen dagen een aantal nuttige Apps op mijn iPad gezet en ik overweeg een NRC abonnement te nemen. De iPad App van Wired magazine is fenomenabel en illustreert wat mij betreft perfect de toekomst van online publishing. Ik mis een rekenmachine App op de iPad en vraag me af waarom Apple die heeft weggelaten. Binnenkort maar eens snuffelen in de App Store. Ik neem mijn iPad iedere dag mee naar mijn werk. Ik ontvang de Email van mijn werk er zelfs op want de iPad werkt perfect met Microsoft Exchange. Je had mijn collega’s moeten zien kijken! Ik ben bijna zo ver dat ik zonder me opgelaten te voelen in de tram mijn iPad uit mijn tas durf te halen om even wat te lezen. Ik ben nu nog een van de weinigen met dit mooie apparaat maar dat duurt niet lang meer!

Ergens bovenin het lijstje stond een aanbieder in Amsterdam (sinds kort mijn woonplaats) die volgens de advertentie iPad’s op voorraad zou hebben!

Ook de door mij gewenste meest uitgebreide versie met 64 Gb memory en een 3G aansluiting zou hij hebben. Ik pakte meteen de telefoon en belde hem op om van de verkoper en eigenaar van het telecomzaakje in oud West te vernemen dat hij er inderdaad een aantal had ‘ingevlogen’. Ik moest wel snel zijn, zei hij, want het liep volgens hem storm. Ik heb er gelijk drie gereserveerd (want twee collega’s hoorden het gesprek en bestelden er via mij ook meteen maar èèèn). ‘s Middags aan het einde van de dag ben ik met de tram naar de winkel gegaan om mijn eigen lang verwachte iPad te gaan ophalen.

De zaak was een typisch Turks communicatiewinkeltje die je in alle wat grotere steden wel tegenkomt. De eigenaar had een mooi reclamebord op de stoep gezet waarop hij van de bijzondere verkrijgbaarheid van de iPad melding maakte. Het leek allemaal te kloppen! Binnen vertelde ik wie ik was en wat ik kwam doen en werd de iPad voor mij van achter opgehaald. Daar lag toen ineens de doos voor me op de toonbank. De plastic sealing er nog netjes om heen. Een originele verpakking (yes!) en de tekst op de achterkant van de doos gaf wifi, 3G en 64 Gb aan, het model waar ik mijn zinnen op had gezet.

De prijs was hoog. Ik moest voor mijn iPad 1199 Euro betalen, toch een paar honderd Euro meer dan de prijs die straks in de winkels gevraagd wordt als de iPad in Nederland verkrijgbaar is. Maar, en je raadt het al, dat kon mij he-le-maaaal niks schelen! Met een brede grijns, versnelde hartslag van verlangen en een bijna ongekende gretigheid pinde ik het bedrag in een oogwenk en was de iPad van mij! Van mij!!! My precious!!!

Ik vloog na de aankoop als een speer naar huis, met het goudkleurige plastic zakje bengelend aan mijn pols. Lopen, tramrit, nog een stuk lopen, als in een roes zweefde ik bijna van verwachting en ongekende vreugde. Ik had een iPad! De details van de reis naar huis weet ik al niet eens meer. Het leek een droom! Thuis aangekomen heb ik de iPad voorzichtig uit de prachtige verpakking gehaald, de eenvoudige stappen voor het instellen van het apparaat uitgevoerd en ben vervolgens tot in de nacht bezig geweest om mijn nieuwe kleinnood te leren kennen en dat is helemaal gelukt!

De vormgeving van de iPad, die is onbeschrijfelijk mooi. Geborsteld aluminium aan de achterkant, een glimmende zwarte glasplaat aan de voorzijde, het kristalheldere scherm waar erg veel licht van af komt. Het beeldscherm is briljant. De bediening is doodsimpel. Iedereen die een iPhone heeft of weet hoe je daar mee omgaat kan op de iPad meteen aan de slag. De standaard iPad apps zijn stuk voor stuk de al van de iPhone bekende applicaties die zijn veranderd en verbeterd voor gebruik op de iPad. Knoppen zijn groter en het geheel is nog intuïtiever gemaakt. Wat meteen opvalt is de snelheid waarmee de iPad reageert. Flitsend! Het enige dat ik als ‘minpunt’ zou kunnen noemen is dat de iPad iets zwaarder is dan ik had verwacht. Niet te zwaar, maar het is niet comfortabel om de iPad lang in één hand vast te houden.

Het is briljant hoe gemakkelijk alles op de iPad werkt. In no time had ik dan ook mijn MobileMe Email, agenda’s, contactpersonen, notities, bladwijzers en taken op mijn iPad beschikbaar. Na de eerste keer synchroniseren met iTunes stonden al mijn iPhone Apps op de iPad. Sommigen daarvan waren geschikt voor het grote scherm van de iPad maar de meesten werden in een klein schermpje op de iPad weergegeven. Het synchroniseren van films, muziek en foto’s was ook een peulenschil. Na een avondje spelen had ik alles wat ik wilde meenemen op de iPad er al opgezet. Ik heb zelfs meteen even via de iTunes store een mooi nieuw album van Herbie Hancock gekocht. Gewoon even om te kijken of dit werkte en, het werkte! (duh) Trouwens, Pink kan écht zingen!

De iWork Applicaties worden door Apple niet met de iPad meegeleverd maar moeten als aparte Apps in de iTunes store worden aangeschaft. Omdat ik me geen leven met de iPad zonder Pages, Numbers en Keynote kan voorstellen heb ik deze Apps meteen gekocht en op mijn iPad gezet, net als iBooks, de Boekenlezer, maar die is gratis. Deze column is het eerste officiële document dat ik met de iPad versie van Pages heb geschreven. Een beetje onwennig en wiebelig nog, met de iPad op mijn linker bovenbeen in de trein die het door het nemen van allerlei wissels nog moeilijker voor me maakte.

Ik ben me nu aan het bedenken wat ik ga doen. Ik heb een iMac, een MacBook, een iPhone en nu ook een iPad en ik wil voor mezelf duidelijk krijgen wat ik op, en met welk apparaat ga doen. Gebruik ik de iPad voor alles, of heb ik voor sommige activiteiten nog een Mac nodig? Een ding is gelukkig helder en dat is dat ik met mijn nieuwe iPad in ieder geval niet kan bellen. Nog niet in ieder geval.

Ik ga over dit vraagstuk de komende dagen nog maar eens rustig nadenken. Mijn uitgangspunt daarbij is dat ik de iPad vanaf vandaag als mijn eerste computer zal beschouwen en liefst alles met deze draagbare alleskunner zou willen doen. Ben benieuwd hoever ik dit kan doorvoeren voordat ik tegen echte beperkingen ga aanlopen.

Tot zover mijn belevenissen met mijn nieuwe metgezel. In mijn volgende column ga ik vertellen hoe ik 3G op mijn iPad aan de praat heb gekregen. Dat was niet moeilijk maar ik heb daarvoor wel noodgedwongen een SIM kaartje moeten verknippen en bijvijlen en het is gelukt. Ik ben nu altijd met mijn iPad online en kan deze tekst daarom meteen naar de AppleNieuws.nl redactie mailen!

Laat ik voor nu eindigen met: Ik ben megablij en mijn nieuwe iPad is mooier dan ik had durven verwachten!

Wordt vervolgd.

Stel je voor hoe hij dat mooie nieuwe apparaatje – waarschijnlijk volledig tegen de officiële richtlijn ‘Gij zult geen prototypes van toekomstige Apple hardware buiten de Apple campus brengen’ in – in zijn broekzak heeft gehad, misschien zelfs trots heeft laten zien aan zijn vrienden en toen per ongeluk heeft laten liggen ….. Hoe ongelofelijk stom kun je zijn?

Stel je deze man eens voor, hoe hij thuis het verlies ontdekt, misschien zelfs in blinde paniek terug gaat naar de kroeg en daar beseft dat hij het dingetje echt kwijt is! Bedenk hoe bang hij wordt, zich afvraagt wat hij moet doen, misschien direct al besluit om te bellen met zijn chef, de hele nacht niet slaapt en met het zwaarste lood in de schoenen de volgende dag naar kantoor moet om het verlies op te biechten en toe te lichten. Ik zou me kunnen voorstellen dat hij bij Steve Jobs persoonlijk op het matje is geroepen en door hem volkomen verrot is gescholden. Het minste dat hem na het jammerlijke verlies heeft kunnen overkomen is ontslag op staande voet. Wellicht wacht hem uiteindelijk ook nog wel een officiële aanklacht, want zo zijn de Amerikanen ook wel weer. O mensen wat een blunder en wat jammer ook!

Wat jammer voor mij, want een groot deel van het plezier van het in spanning wachten op de nieuwe iPhone is verpest. Nu de foto’s en filmpjes op de website van Gizmodo zijn geplaatst en ik ze natuurlijk meerdere malen heb bekeken, bestudeerd zelfs, is de lol er toch behoorlijk af. Natuurlijk is het nog niet 100% zeker dat dit écht de nieuwe iPhone is, maar men is er redelijk zeker van, ook gezien het feit dat Apple het apparaatje in een brief van Gizmodo heeft teruggevraagd. Natuurlijk hebben we alleen nog maar de uiterlijke kenmerken van de iPhone 3GS opvolger kunnen bekijken maar dan nog is de pret voor mij flink minder.


De nieuwe iPhone (Bron foto: www.gizmodo.com).

De nieuwe iPhone – laten we hem maar even de 4G noemen – is slanker dan zijn voorganger. Hij ziet er in mijn ogen een beetje uit als een doorsnee smartphone eigenlijk. De achterzijde is vlak en gemaakt van glas of een harde doorschijnende soort kunststof. Hij geeft een aluminium behuizing, metalen knopjes rondom en het scherm is iets kleiner dan de 3G maar wel van een betere kwaliteit en/of hogere resolutie. Er zit een camera-opening (met flits!) aan de achterzijde die groter is dan we gewend zijn wat een betere kwaliteit suggereert. Dat lijkt me ook wel plausibel want de camera op de 3G was toch sowieso niet geweldig. Nieuw is ook dat er een camera aan de voorkant zit die ongetwijfeld bedoeld is voor het voeren van videogesprekken of video-chats. Ik ga er zo maar van uit dat op de 4G standaard een iChat App wordt meegeleverd. De opening voor de SIM-kaart is verhuisd van de bovenkant naar de zijkant en slikt alleen nog maar mini-SIM’s. Dan is er op de bovenkant nog een kleine extra opening waarvan men denkt dat het een extra microfoontje bevat om achtergrondgeluiden te kunnen onderdrukken tijdens het bellen. Hoe dat werkt zou ik niet weten maar het lijkt mij een prettige extra. Het lijkt er trouwens ook op dat de batterijduur beter zal zijn omdat er in de nieuwe iPhone een grotere stroombron is ingebouwd. Dan ga ik er ten slotte van uit dat alle toeters en bellen van de 3GS ook één op één in de 4G zijn ingebouwd. Al met al wederom een Apple-hebbeding van de bovenste plank!

Apple heeft op 22 juni opnieuw een zaal gereserveerd in de Yerba Buena Center for the Arts in San Francisco, waarschijnlijk om aldaar op die dag de nieuwe iPhone aan de wereld te presenteren. Ik probeer me zo’n beetje voor te stellen hoe dat zal gaan. Normaal maakt Steve Jobs er een prachtige show van en werkt hij toe naar het moment waarop de grote slide op het scherm verschijnt waarop het nieuwe apparaat in volle glorie wordt getoond. Nu iedereen de nieuwe iPhone al heeft gezien en op internet heeft kunnen bewonderen moet hij het dit keer helemaal anders gaan doen denk ik. Hij zal er wel een ludieke en luchtige draai aan geven.

Ik hoop dat we nog horen hoe het met die ongelukkige Apple-medewerker is afgelopen. Ik ben werkelijk benieuwd wat er met deze man gaat gebeuren. In het meest positieve geval mag hij bij Apple blijven werken (hoewel hij misschien nooit meer met één vinger een nieuw product mag aanraken) en wordt hij achteraf misschien zelfs nog wel door Steve Jobs bedankt voor het starten van een welkome media hype rond de nieuwe iPhone. Een succes wordt het apparaat toch wel want als hij nog beter is dan de voorganger (en dat is hij vast en zeker) en als het uitgelekte exemplaar inderdaad de 4G is, dan wil de wereld hem hebben! Ik ga er in ieder geval weer ‘s ochtends vroeg voor in de rij staan bij onze lokale T-mobile winkel. Mijn abonnement is rond de tijd van uitkomen toch weer aan verlenging toe en hoewel ik nog steeds baal van de slechte T-mobile netwerkkwaliteit (zie een eerdere column) heb ik de ellende toch weer over voor dat mooie nieuwe Apple belmachientje.

Kijk voor meer foto’s en informatie op www.gizmodo.com.

In mijn column met de titel ‘Beetje Bose’ van 7 maart 2009 maakte ik melding van een niet zo’n gelukkige aankoop van een Bose hoofdtelefoon in de Apple Store in Londen. Het apparaat was wel goed, qua geluid dan, geweldig goed eigenlijk, maar omdat op de verpakking stond dat het ding speciaal voor de iPhone was gemaakt, verwachtte ik een hoofdtelefoon met een microfoontje en uiteraard ook een drukknopje in het snoertje.

Bij thuiskomst en na uitpakken van de Bose bleek dat broodnodige telefoon-beantwoord-knopje er niet op te zitten. Het snoertje had alleen een microfoontje! Ik was helemaal van slag natuurlijk want hoe onbegrijpelijk is het om dat schakelaartje te vergeten of – ridiculer nog – wellicht bewust weg te laten. Het gevolg was enerzijds een gevoel van blijdschap over de aanschaf van een kwaliteitskoptelefoon maar anderzijds de hevige verontwaardiging over het ontbrekende essentiële component. Ik wil mijn iPhone toch niet uit mijn binnenzak hoeven halen om het gesprek aan te nemen als ik met mijn Bose op mijn hoofd in een drukke trein van een prachtig stuk muziek zit (of sta) te genieten! Het gevolg was dat ik de hoofdtelefoon nauwelijks gebruikte. Het gevoel dat ik een miskoop had gedaan resteerde.

De maanden gingen voorbij totdat ik niet lang geleden in een blad – volgens mij was het de iCreate – een grote glimmende Bose-advertentie zag waarin dezelfde koptelefoon die ik in Engeland had gekocht werd aangeprezen. Ik las in de advertentietekst dat in het snoertje van deze versie van dezelfde draagbare geluidsgenoot naast het microfoontje wél een aanneemknopje zat. De hoofdtelefoon werd in de advertentie ‘Bose mobile on-ear hoofdtelefoon’ genoemd en was, naast dat andere snoertje dan, verder helemaal identiek aan die van mij!

Op dat moment denderde het kat in de zak gevoel als een truck over me heen en besloot ik ‘actie te ondernemen’. Ik heb meteen gebeld met de Bose klantenservice en na enkele weken kreeg ik netjes via de post en zonder kosten te hoeven maken een vervangend snoertje toegestuurd! Nu heb ik de goede afloop al verklapt maar waar ik nog graag wat woorden aan zou willen wijden is de enorme klantvriendelijkheid waarmee ik door de medewerkers van Bose ben behandeld. Ik ben tot twee keer toe teruggebeld, de mensen hebben erg hun best gedaan om mijn probleem te begrijpen (ze wisten aanvankelijk niet eens dat die versie zonder aanneemschakelaar ooit door Bose op de markt was gebracht) en bleven – ondanks mijn expliciete uitingen van ontevredenheid – professioneel en vriendelijk. Ik heb me steeds een gewaardeerde klant gevoeld. Wat ik ook sterk vond was dat ze zich op geen enkel moment negatief over ‘hun’ merk Bose hebben uitgelaten. Ik heb geprobeerd om uit hun monden te horen hoe maf het eigenlijk was om een iPhone hoofdtelefoon op de markt te brengen en dat knopje weg te laten, echter zonder succes. Heel professioneel!

Nu zit ik bijna dagelijks in de trein met die schitterend klinkende Bose op mijn hoofd. Elke keer verwonder ik me opnieuw over de heldere, open en ruimtelijke geluidskwaliteit van deze audiometgezel. Hij was niet goedkoop, het heeft wat moeite gekost om hem compleet te krijgen (zoals hij eigenlijk vanaf het begin al had moeten zijn) maar het apparaat benadert wat mij betreft zonder twijfel de portable geluidsperfectie!

Ik heb na de positieve afloop van mijn klacht nog een statement van Bose proberen los te peuteren over een eventuele gratis vervanging van incomplete kabeltjes voor alle bezitters van dit type hoofdtelefoon maar zo’n algemene verklaring kon men niet geven. Men raadde wel iedereen aan die met hetzelfde probleem als ik zit om contact op te nemen met de Bose klantenservice. Ik kan dat alleen maar onderstrepen en ga ervan uit dat iedereen een zelfde prettige afhandeling wacht.

Ik heb van mijn vader en moeder geleerd dat je nooit iets moet doen vanuit een hevige (oncontroleerbare) emotie, maar tegen die wijze les ga ik vandaag toch maar een keer in. Waarom? Omdat ik een onbedwingbare behoefte heb om ‘de waarheid’ eens te zeggen en mijn openbare gal te spuwen. Over wie? Nou, over die telecom provider waar ik tegen wil en dank tot veroordeeld ben. Het bedrijf dat mij iedere maand opnieuw 45 Euro uit de zak klopt voor mijn iPhone abonnement en daarvoor een dienst van lik me het vestje levert; T-mobile dus.

Wat was nu de precieze aanleiding voor mijn hevig ongerief en vervolgens deze column? Laat ik zeggen dat er zich in de afgelopen maanden al een stevig basisongenoegen in mij had opgehoopt. Dat gevoel werd verder aangewakkerd door recente uitlatingen van een hoge T-mobile mijnheer. De druppel die het smeulende hoopje norse ontevredenheid in vlammende verontwaardigde recht-toe-recht-aan boosheid deed ontvlammen kwam deze week op het Centraal Station van Utrecht, toen ik na ongeveer tien minuten klooien met mijn iPhone het apparaat nog nét niet tegen de grond te pletter smeet.

Het lukte mij in die tien minuten gewoonweg niet om even via ING internetbankieren een bedrag naar mijn zoon over te maken. De netwerkverbinding was zo erbarmelijk slecht dat er gewoonweg niet meer fatsoenlijk met mijn iPhone te werken was. Uiteraard had ik (zoals gewoonlijk op plaatsen waar het wat drukker is) geen 3G verbinding en was Safari zo super traag dat er geen bit over de lijn leek te komen. Ik heb dus midden in die gammele internetsessie op de ‘Home-knop’ gedrukt om mezelf verdere pijn en frustratie te besparen. Daarna heb ik mijn zoon gebeld (ja, dat ging nog wel) met het droeve nieuws dat het overmaken van het geld niet was gelukt. ‘Ga je het straks nog een keertje proberen?’ vroeg hij nog met een licht smekende snik. Ik zei ‘nee zoon, straks zit ik in de trein en dan werkt het helemaal niet meer’. Hij was teleurgesteld, maar in mij was de woede nu echt zo hevig opgelaaid dat ik nog net niet temidden van al mijn medereizigers met mijn voeten op de grond stond te stampen.

De hierboven geïllustreerde belabberde 3G netwerkdekking van T-mobile op mijn iPhone is de laatste tijd eerder regel dan uitzondering. Ik ben er ook van overtuigd dat het elke maand ook nog steeds slechter wordt. Ik merk het niet alleen zelf maar ook iPhone gebruikers om me heen ervaren dezelfde achteruitgang in de kwaliteit van de T-mobile dienst.

Zo reis ik bijvoorbeeld dagelijks met het openbare vervoer van mijn huis in Apeldoorn naar mijn werkadres in het centrum van Amsterdam. Ik reis per bus (in Apeldoorn) en zit elke dag twee uur in de trein. Let wel, de route Apeldoorn – Amersfoort – Amsterdam is een van de drukst bereisde treinroutes van Nederland! Ik ben gewend om op dat stuk mijn iPhone vaak te gebruiken. Ik doe van alles maar het belangrijkste vind ik dat ik mijn mail kan lezen en dat ik enkele Apps voor nieuws en informatie kan gebruiken (Telegraaf, Nu.nl, Bright, etc.) Op het hele traject is de T-mobile 3G dekking verschrikkelijk slecht. Op meerdere plaatsen is er helemaal geen dekking (‘Geen service’ staat er dan in mijn schermpje), op andere delen van het traject is hij aan het zoeken naar een netwerk, de meeste tijd heb ik geen 3G verbinding. Als er dan een keer wél 3G verbinding lijkt te zijn is dat altijd maar heel even en stokt de dataoverdracht al na enkele ogenblikken weer. Er is niet mee te werken en ik probeer het de laatste tijd al niet eens meer.

Op het Centraal Station van Amsterdam heb ik volledige dekking én 3G toegang (volgens de indicatie in mijn schermpje tenminste) maar er is geen internetverbinding. Mail geeft een foutmelding en op Safari en andere Apps komt geen data binnen. Iets soortgelijks gebeurt soms op andere plaatsen waar ik vertoef.

Vorige week ben ik een lang weekend op een vakantiepark bij Valkenswaard geweest en ik heb daar drie dagen tegen dat kleine stipje in mijn iPhone scherm aan moeten kijken dat mij het hele weekend vertelde dat ik – ondanks dat er in die zelfde tijd weer vijftig Euro door T-mobile van mijn rekening was afgeschreven – tóch lekker geen 3G verbinding had.

Dan wat mij het meest heeft geïrriteerd de laatste tijd. In een krant of op internet las ik onlangs een interview met een directeur van T-mobile. Hij verklaarde op de gebruikelijke bla-bla-marketing-directeur-manier dat T-mobile flink heeft geïnvesteerd in de kwaliteit van het netwerk en ook dat er volgens hem veel vraag is naar ‘snellere internettoegang’ en dat T-mobile druk bezig is om te investeren om aan die vraag naar ‘snellere verbindingen’ tegemoet te kunnen komen. Uiteraard gekoppeld aan speciale abonnementen die dan ongetwijfeld nóg meer gaan kosten dan dat belachelijk hoge bedrag dat we nu al betalen voor de bekende slechte service van nu.

Ik heb voor T-mobile het dringende (doch opbouwend bedoelde) advies om de pijlen maar even niet te richten op sneller internet maar op een betere algemene 3G dekking voor iedereen die de maandelijkse en verplichte financiële T-mobile-iPhone-aderlating moet ondergaan. Ik snap best dat T-mobile over de ruggen van haar klanten nóg meer geld zou willen verdienen maar ik denk dat het voor de gezonde continuïteit van het bedrijf toch zinvoller is om de bestaande klanten een acceptabele kwaliteit te bieden.

Veel iPhone gebruikers die ik ken hebben hun buik vol van de T-mobile-verplichting, de beperkingen en de bedroevende kwaliteit en zullen T-mobile de rug toe keren zodra de iPhone via andere providers wordt aangeboden. Ik doe dat in ieder geval.

Achter het startscherm schuilt een revolutie

Hij ligt natuurlijk al lang klaar, maar het is goed om de wereld vooraf een beetje knettergek van verlangen en verwachting te maken voordat de sluizen worden geopend om het nieuwe Apple-apparaat over de hele wereld te verspreiden. In deze periode, voorafgaand aan de officiële lancering van de iPad, gebeuren er van allerlei dingen die volgens mij vooraf door Apple bedacht zijn en gewoon ‘horen’ te gebeuren. Ze zijn geregisseerd en horen bij de zorgvuldig door Apple geplande marketingcampagne.

De naam bijvoorbeeld. iPad. Ik heb het woord nu al zo vaak gezien in tijdschriften en op websites, ik heb het woord al zo vaak zelf uitgesproken, gedacht en anderen horen uitspreken dat het inmiddels heel vertrouwd klinkt. iPad. Aaaiped. Leuk woord, mooie klank. Het klinkt als iets dat er al heel lang is, als iets dat er al echt bijhoort en er bijna zelfs altijd al is geweest. iPad… We hebben er alleen nog nooit een gezien of vastgehad!

Dan de voor- en nadelen. De meningen over de iPad zijn verdeeld zoals je wellicht weet. De een reageert onderkoeld en vraagt zich af of de iPad werkelijk iets gaat toevoegen aan de wereld van de persoonlijke computervreugde terwijl de ander laaiend enthousiast is. Velen zien (of focussen op) de zaken die ontbreken op het apparaat. Een camera bijvoorbeeld, een toetsenbord met echte toetsjes of het feit dat je er niet mee kunt bellen, nog niet tenminste. Ook zijn er velen die er aan twijfelen of het nu wel zo prettig is om een boek te lezen op de iPad, of ze zien zich van zijn leven niet een tekst typen op dat ongemakkelijke virtuele toetsenbord. Ik zelf behoor tot het kamp der positievelingen en dan ook nog in de overtreffende trap. Ik ben laaiend positief en niet alleen omdat ik een Apple-fanboy ben (wat ik wel ben, toegegeven) maar omdat ik op een of andere manier schijn te zijn ‘ingehaakt’ op de visie die achter het apparaat zit. Ik denk dat ik het begrijp en ik zie het helemaal voor me.

Dat maakt het andermaal zwaar om deze tijd van wachten en verlangen door te komen. Ik ben gewoonweg super benieuwd hoe het apparaat uiteindelijk zal worden ontvangen. Vooral omdat ik denk dat je pas echt begrijpt wat een iPad is als je er eentje in je handen hebt gehad en je er voor het eerst mee hebt gewerkt, gespeeld of er een internetpagina mee hebt bekeken. Ik denk dat het besef dat de iPad een omkering zal gaan betekenen in de manier waarop de meeste mensen met computers omgaan en deze apparaten in hun dagelijkse leven gebruiken pas later komt. Later, als de iPad al een tijdje uit is, als er steeds meer mensen de tablet gaan gebruiken, je ze te pas en te onpas tegenkomt op schoot bij medereizigers in de bus, de trein en op vliegvelden. Als het op den duur heel gewoon is om mensen op hun iPad een boek of een tijdschrift te zien lezen.

Een boek lezen op je iPad … straks doodgewoon

Ik denk dat de iPad van Apple de voorloper is van een vloedgolf aan nieuwe persoonlijke computerapparatuur waarmee er een revolutie veroorzaakt zal worden in de wereld van de boeken en tijdschriftenuitgeverijen. Apple heeft er – naar mijn idee bewust – voor gekozen om dit aspect van de mogelijkheden tot nu toe wat onder te belichten maar het zal uiteindelijk een ‘paard van Troje’ blijken te zijn.

Killer-App
Mark my words: iBooks wordt de killer-App van de iPad en Apple weet dat al lang. Ze zullen met de iPad, de iBooks App en de iBookstore ongemerkt de deur naar elektronisch publiceren steeds verder open duwen. Apple zal de dienst gaandeweg uitbreiden, verbeteren en het grote publiek er aan laten wennen, net zolang totdat ze een dominante speler zijn in deze nieuwe vorm van publiceren, kopen en gebruiken van gedrukte media. Apple heeft dit met iTunes al eerder geflikt op het gebied van digitale muziekverkoop en ik ben er van overtuigd dat ze de truc nog eens een keer dunnetjes gaan overdoen. I’m a believer!

Ik denk namelijk dat mijn leven vanaf woensdagavond nog uitsluitend draait om de iSlate die deze avond door Apple zal worden aangekondigd!

iPad

Dan moet dat natuurlijk wel gebeuren en hoewel de hele wereld over niets anders meer praat en de verwachtingen zo hoog gespannen zijn dat het welhaast waar moet zijn, is er nog een kleine kans dat het voor de zoveelste keer allemaal loze geruchten zijn en het toch allemaal om iets heel anders gaat. Maar ik denk het lekker niet, ha! Die iSlate zou trouwens best nog wel eens iPad kunnen gaan heten, als de laatste internetberichten tenminste op waarheid berusten. Ook die naam schijnt namelijk de laatste tijd door Apple in allerlei landen te zijn geregistreerd. Het zou buitengewoon cool zijn als het inderdaad iPad wordt, want de oplettende lezer herinnert zich misschien dat ik die naam vorig jaar oktober al in mijn column heb genoemd als mogelijke, meest leuke en waarschijnlijke naam voor de nieuwe Apple tabletcomputer!

Ingetekend

By the way, ik heb de iSlate vorige week alvast besteld in onze lokale MacInside Apple-winkel. Ik ben gewoon naar binnen gelopen en heb mijn naam zonder blikken, blozen of enige vorm van gêne – vooruitlopend op de aankondiging van de tablet, het lange wachten op het verschijnen in de winkel, het wereldwijde megasucces (duh), de daaraan gekoppelde leveringsproblemen en het ontstaan van lange levertijden en wachtlijsten – op een, jawel, wachtlijst laten zetten. De jongen achter de balie was wel even verbaasd maar noteerde mijn naam toen vriendelijk in de computer. Ik heb me hardnekkig voorgenomen om het allereerste iPad exemplaar in Apeldoorn op de kop te tikken en er dan uiteraard een stuk over te schrijven voor AppleNieuws.nl en misschien ook nog wel een boek.

Boek

Een boek? Ja, een boek! Dat zeg ik niet zomaar want ik heb de afgelopen maanden als schrijver meegewerkt aan het boek ‘Mac OS X Snow Leopard in de praktijk’, dat binnenkort in de winkels ligt. Het wordt een 600 pagina’s dikke pil in kleurendruk voor de beginnende en meer ervaren OS X gebruiker. Een boek dus dat je in principe aan iedereen die een nieuwe Mac koopt en zijn of haar weg in OS X nog moet vinden kan verkopen. Ik hoop dan ook dat dat erg vaak zal gaan gebeuren.

Ik heb het boek geschreven met twee andere auteurs en ruim een derde deel van de tekst is van mijn hand. Het wordt ook meteen het eerste officiële boek waar mijn naam op staat en je kunt je voorstellen dat ik zo blij en trots ben als maar kan. Het schrijven was een hele bijzondere ervaring en ik heb veel geleerd. Over het proces, de contacten met de uitgeverij, de collega schrijvers en editors, maar ik heb vooral ontdekt dat het schrijven van dit soort computer-uitleg-boeken een ambacht is en dat je soms flink moet doorbuffelen. Ik heb het wel zó leuk gevonden dat ik me heb voorgenomen om de iSlate/iPad meteen te gaan aanschaffen en er een gebruikersboek(je) over te gaan schrijven. Ik moet nog wel een uitgeverij vinden.

Windows 7

Je raadt trouwens nooit hoe ik deze column op dit moment schrijf. Misschien ook wel, want het kopje van deze alinea verraadt het eigenlijk al. Ja inderdaad, ik ben op mijn MacBook in de trein aan het werk in Windows 7 en ik type deze tekst in Word 2007! Ik heb vorige week in een dolle bui Windows 7 online gekocht en gedownload en met Boot Camp op mijn MacBook geïnstalleerd! Waarom? Gewoon uit nieuwsgierigheid. Ik wilde onderzoeken en dus zelf ervaren hoe Windows 7 eruit ziet, hoe het werkt, of het inderdaad – zoals je in de media kunt lezen – beter is dan Vista en alle vorige Windows versies en of het qua gebruikersvriendelijkheid een beetje aan OS X kan tippen. Het antwoord is wat mij betreft ja en nee. Laat ik met de ‘nee’ beginnen. Nee, Windows 7 kan wat mij betreft nog steeds niet aan OS X tippen. De overall bediening, de logica en het gemak waarmee je zaken in het besturingssysteem regelt en uitvoert is in OS X nog steeds verder en beter ontwikkeld dan in Windows 7.

Het is jammer voor Microsoft maar het bedrijf zit nou eenmaal met de handicap van dat oude Windows ‘hart’ dat nog steeds ergens van binnen klopt en waarin vele beperkingen zitten die verdere ontwikkelingen belemmeren. Dan de ‘ja’. Ja, Windows 7 ziet er heel mooi uit, het systeem werkt lekker vlot en prettig en voelt stabiel en degelijk aan. Het is zeer compleet (vooral als je de gratis Windows Live extra’s installeert) en zit boordevol functies en handige programma’s. Deze programma’s moet je nog wel steeds via dat ingewikkelde, onoverzichtelijke en onhandige menusysteem onder de ‘start-knop’ opzoeken en starten. Het is in mijn ogen wel de eerste Windows versie die aanvoelt alsof het een eenheid vormt met de hardware waarop het draait, zelfs als die hardware gemaakt is door Apple! Een dikke pluim dus. Wat ik met Windows 7 op mijn MacBook ga doen? Ik denk voornamelijk gebruiken bij het uit de brand helpen van familieleden als ze me bellen met PC-problemen

Zo, dat was leuk. Gewoon eens even over een paar verschillende onderwerpen schrijven om mijn brein wat op te ruimen en een beetje te vertellen over dat wat mij de afgelopen tijd heeft beziggehouden. Dan heb ik het nog niet eens gehad over onderwerpen die helemaal niets met Apple te maken hebben, zoals mijn aan wanhoop grenzende verbazing dat de verpakkingontwerpers van Venz hagelslag na vijftig jaar (of hoelang bestaat dat product al) nog steeds niet het ideale en beste hagelslag-uitstrooilipje hebben gevonden. Ze blijven er EINDELOOS aan sleutelen en zelfs als ze de perfecte uitvoering hebben gevonden is ie na een half jaar toch weer anders, en vaak weer slechter. Hou daar toch eens mee op!

Tot snel.